A dzisiejszego poranka

niebo u nas wyglądało o tak...

Choinki nadszedł czas

Wreszcie nadszedł ten upragniony przez dzieci weekend. Czas ubierania choinki.






"Weź się za robotę" - krzyczy Aśka, na co Magda się szelmowsko uśmiecha

"Udało się - ale jestem z siebie dumna" - myśli Asia

Wreszcie sukces - pełna współpraca

Niestety nie doszły do porozumienia w sprawie czubka, więc w tym roku są aż dwa

a efekt końcowy to istny zawrót głowy

Więcej się nie będę chwalić jakie to zdolne dzieci mam.

A tak poza tym to nie wiem po co ubierały tą choinkę, bo w tym roku zażyczyły sobie, żeby prezenty im pochować po całym domu. I one będą sobie szukać (oj będą i to długo i namiętnie, już ja się o to postaram).
A może schowam pod choinkę i powiem, ze to nie dla nich. Swoich niech sobie szukają, hmm?

A tak w ogóle to te moje dzieci jakieś nastawione są na prezenty tylko. Pytają czy jedziemy do babci i czy będą tam prezenty. I czy jedziemy do drugiej babci i czy tam też będą prezenty. Straszne z nich materialistki i konsumpcjonistki. Listy do Mikołaja to by zmieniały co reklamę, chyba zabronię im oglądać telewizję, bo się można wściec od tych okrzyków "o ja to chcę, idę napisać jeszcze jedne list do Mikołaja", "i to też chcę", "mamo, mamo, chodź zobaczysz jaką zabawkę chciałabym". I tak w kółko.
Oby do wtorku, bo potem to już dopiero za rok powtórka.

Ze świątecznym pozdrowieniem na do widzenia

Zabawy z makro i nocne spacery

Bawiłam się super makro w aparacie Canon Powershot A470 i wyszły mi takie fotki:

 Grzybek w rzeczywistości ma ok. 1 cm

 a to mech na drzewie

 i większe zbliżenie

wbrew pozorom to nie jest jabłko tylko zagubiona w trawie jarzębina

łapa kota

i nos kota

Nocne spacery z drżącą ręką ;-)

Długo się nim nie nacieszyliśmy

Długo się nim nie nacieszyliśmy. Zdążył się już chyba do nas przyzwyczaić i polubić i wszyscy myśleliśmy, że jego pobyt potrwa znacznie dłużej. Zachorował na babeszjozę i pomimo szybkiej reakcji nie dało się wiele dla niego zrobić. Odszedł dzisiaj.

Nowy domownik

Od wczoraj mieszka z nami nowy domownik.
Przyjechał z lokalnego schroniska AZOREK, w którym był od mniej więcej roku.
Na stronie było napisane, że ma 3 lata, później się okazało, że jednak ok. 8. Ale co tam, nie wiek jest tutaj ważny a charakter.
Niestety nie znamy jego historii i niewiele mogę o jego przeszłości napisać.

Chociaż to dopiero drugi dzień w naszym domu, to pokazał się z jak najlepszej strony.
Jest łagodny, idzie przy nodze na spacerze (oczywiście na smyczy), nie reaguje na zaczepki innych psów i jak na razie nie zjadł jeszcze mojego kota ;-). Myślę, że go toleruje, choć w drugą stronę to jeszcze nie działa tak samo. Ale mam nadzieję, że po jakimś czasie mu przejdzie.
Jego wielką pasją są patyczki i świata poza nimi nie widzi jak jakiś znajdzie się w zasięgu jego wzroku.
I na koniec kilka zdjęć