niedziela, 22 grudnia 2013

Choinki nadszedł czas

Wreszcie nadszedł ten upragniony przez dzieci weekend. Czas ubierania choinki.






"Weź się za robotę" - krzyczy Aśka, na co Magda się szelmowsko uśmiecha





"Udało się - ale jestem z siebie dumna" - myśli Asia


Wreszcie sukces - pełna współpraca



Niestety nie doszły do porozumienia w sprawie czubka, więc w tym roku są aż dwa


a efekt końcowy to istny zawrót głowy





Więcej się nie będę chwalić jakie to zdolne dzieci mam.

A tak poza tym to nie wiem po co ubierały tą choinkę, bo w tym roku zażyczyły sobie, żeby prezenty im pochować po całym domu. I one będą sobie szukać (oj będą i to długo i namiętnie, już ja się o to postaram).
A może schowam pod choinkę i powiem, ze to nie dla nich. Swoich niech sobie szukają, hmm?

A tak w ogóle to te moje dzieci jakieś nastawione są na prezenty tylko. Pytają czy jedziemy do babci i czy będą tam prezenty. I czy jedziemy do drugiej babci i czy tam też będą prezenty. Straszne z nich materialistki i konsumpcjonistki. Listy do Mikołaja to by zmieniały co reklamę, chyba zabronię im oglądać telewizję, bo się można wściec od tych okrzyków "o ja to chcę, idę napisać jeszcze jedne list do Mikołaja", "i to też chcę", "mamo, mamo, chodź zobaczysz jaką zabawkę chciałabym". I tak w kółko.
Oby do wtorku, bo potem to już dopiero za rok powtórka.

Ze świątecznym pozdrowieniem na do widzenia

niedziela, 24 listopada 2013

Zabawy z makro i nocne spacery

Bawiłam się super makro w aparacie Canon Powershot A470 i wyszły mi takie fotki:







 Grzybek w rzeczywistości ma ok. 1 cm


 a to mech na drzewie


 i większe zbliżenie

wbrew pozorom to nie jest jabłko tylko zagubiona w trawie jarzębina



łapa kota





i nos kota






Nocne spacery z drżącą ręką ;-)







czwartek, 18 kwietnia 2013

Długo się nim nie nacieszyliśmy

Długo się nim nie nacieszyliśmy. Zdążył się już chyba do nas przyzwyczaić i polubić i wszyscy myśleliśmy, że jego pobyt potrwa znacznie dłużej. Zachorował na babeszjozę i pomimo szybkiej reakcji nie dało się wiele dla niego zrobić. Odszedł dzisiaj.

niedziela, 27 stycznia 2013

Nowy domownik

Od wczoraj mieszka z nami nowy domownik.
Przyjechał z lokalnego schroniska AZOREK, w którym był od mniej więcej roku.
Na stronie było napisane, że ma 3 lata, później się okazało, że jednak ok. 8. Ale co tam, nie wiek jest tutaj ważny a charakter.
Niestety nie znamy jego historii i niewiele mogę o jego przeszłości napisać.

Chociaż to dopiero drugi dzień w naszym domu, to pokazał się z jak najlepszej strony.
Jest łagodny, idzie przy nodze na spacerze (oczywiście na smyczy), nie reaguje na zaczepki innych psów i jak na razie nie zjadł jeszcze mojego kota ;-). Myślę, że go toleruje, choć w drugą stronę to jeszcze nie działa tak samo. Ale mam nadzieję, że po jakimś czasie mu przejdzie.
Jego wielką pasją są patyczki i świata poza nimi nie widzi jak jakiś znajdzie się w zasięgu jego wzroku.
I na koniec kilka zdjęć




sobota, 26 stycznia 2013

Od projektu do realizacji...szafa dla lalki

Zaczęło mi brakować miejsca w pudełku na ubrania lalki. Pudełko było nieduże, więc miejsce szybko się skończyło chociaż ubrań jak na razie ma niewiele.
Wpadłam na pomysł, że zrobię jej szafę - dla przypomnienia : lalka wyglada tak.
Projekt roboczy rozrysowałam na tym co miałam pod ręką

a do realizacji przystąpiłam dopiero po paru tygodniach, gdy już bardzo ale to bardzo mi się nudziło.

Zdjęć z postępów nie mam, bo jak już zaczęłam realizować projekt to nie chciało mi się biec po aparat, ale efekt końcowy pokażę z największą przyjemnością.

Elementy sama cięłam wyrzynarką, dziurki wierciłam wiertarką. Otwory pod te cosie, które podtrzymują półki też wierciłam, trochę krzywo wyszło i lekko się chyboczą te półki, ale co tam, nie to jest najważniejsze.
Najważniejszy jest efekt końcowy, z którego jestem bardzo zadowolona.
I tu się należą podziękowania żonkosiowi mojemu, bo mi bardzo ale to bardzo pomógł w realizacji, bo bez niego nie udałoby mi się zapewne tak równo wywiercić i skręcić szafy na łączeniach.

A teraz główna bohaterka tego posta, jeszcze pusta, ale już niedługo



i na koniec krzywe półeczki

Rurka do wieszania zrobiona jest z relingu kuchennego, uchwyty zresztą też są od tego.
Wieszaki będę robić z drutu, który został nam po remoncie domu w ilości znacznej.
Jak mi się już uda zapełnić ta szafę, to zrobię zdjęcia razem z lalką - dla porównania.